School voor Mens en Paard

Verslag opleidingsweekend 26 en 27 juni 2010 - Janet van der Molen

De macht der gewoonte
Het weekend van 26 en 27 juni is al weer het achtste cursusweekend. Zowel zaterdag als zondag hebben we een klein gedeelte theorie en verder vooral lekker veel praktijk.
We beginnen de eerste dag met werken aan de hand. Maar niet nadat Astrid ons op het theoretische vlak nog wat. Zo staan we eens stil bij veelgebruikte begrippen als voorwaarts-neerwaarts, stelling, buiging en impuls. Wat houdt het precies in en wat doet het eigenlijk voor het paard? Hoewel we deze termen allemaal wel eens (of vaak) gebruiken, blijkt het nog niet zo eenvoudig om deze begrippen nader te omschrijven. Best verhelderend dus, zo’n theorieles!
De daaropvolgende praktijkoefeningen zijn ook weer zeer leerzaam. In drie groepen werken we met de paarden aan de hand. Eerst aan de leadrope en vervolgens met de teugels aan de kaptoom bevestigd. De paarden hoeven gelukkig niet al te hard te werken met het warme weer; de oefeningen zijn in stap en vooral bedoeld om te checken of je paard de hulpen goed aanneemt en bijvoorbeeld niet tegen de druk in gaat.

Verrijkt met de nieuwe kennis en vol goede moed door de opgedane praktijkervaring, nemen we zaterdagmiddag afscheid van de paarden. Om de volgende dag weer fris en monter op stal te verschijnen. De thermometer slaat nog verder uit (graadje of 30) en van de wind, die voorheen onophoudelijk leek te waaien in de Beemster, is ineens geen spoor meer te bekennen. Maar we laten ons niet uit het veld slaan en gewapend met flesjes water en ander vocht beginnen we opgewekt aan de tweede cursusdag. Na wederom een korte theorieles worden de paarden gezadeld en mogen we ons op het paard, in plaats van
ernaast, gaan uitsloven. Doel is ook nu weer het zo goed mogelijk afstemmen van de hulpen. Tussen de twee praktijksessies door trakteert Astrid ons op een kleine show. Met haar paard Tonette doet ze de diverse oefeningen voor, voorzien van passend commentaar. Achterhand en voorhand verplaatsen, travers, schouderbinnenwaarts; het kost Tonette schijnbaar geen enkele moeite.
En dan is het de beurt aan ons. Aan de hand van het inmiddels beproefde buddysysteem werken we het rijtje oefeningen af. Terwijl de ene helft van het koppel het geleerde in praktijk brengt, volgt de andere helft de verrichtingen nauwlettend vanaf de kant. Om de berijder vervolgens alle lof toe te zwaaien. En waar nodig ook een puntje van kritiek te uiten. En wat blijkt: voor de meeste van ons is het onder de knie krijgen van ‘nieuwe’ oefeningen niet eens het moeilijkste onderdeel. Dat is namelijk het afleren van verkeerd aangeleerde of – aangewende gewoonten. Voor mij is dat in ieder geval het grootste struikelblok van dit weekend. Maar ik weet nu tenminste waar ik mijn tanden in stuk kan bijten de komende tijd..

Klik hier voor meer foto's van dit weekend